Om deze website goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Meer informatie.
Censor

Vic Nuy

De vele managers die ik vrijwel dagelijks tegenkom hebben een ding gemeen. En dat is dat ze graag de dingen zelf willen doen.

Het gaat nu eenmaal sneller en ze weten dan ook zeker dat het goed gebeurt. Althans dat geloven ze. En de medewerker? Die moet maar meekijken, dan leren ze het vanzelf wel. Er komt een tijd dat ze het ook mogen doen, is hun stellige overtuiging. Dat is lijden in plaats van leiden. En om het lijden naar leiden te krijgen, is mijn passie. Doen deze managers het dan zo verkeerd? Neen, is mijn eerste reactie. Het heeft ook te maken wat hun “baas” weer aan hun overlaat. En als dat al niet veel is dan komt er ook weinig naar “beneden”. En zo kom ik dan toch weer bij de bovenste “baas”.

Die bovenste “bazen” zijn over het algemeen ook eigenaar. Het bedrijf is overgegaan van vader op zoon, of men heeft het zelf opgestart. En daar zit nu het venijn. It's his “baby”, don’t take it away! Ze willen het graag zoals ze het voor zich zien, of ze willen het zoals het door hun vader is aangeleerd.
De medewerker moet bijna een kopie van henzelf zijn. Het is als het opvoeden van kinderen. Je leert ze, je voedt ze op en ze gaan naar school. En voor je het weet ondernemen ze acties om los te komen, de beroemde pubertijd.
Met medewerkers is het net zo. Als je ze geen verantwoordelijkheid geeft en voortdurend zaken uit handen neemt, dan vertonen ze puberaal gedrag. En daar blijven ze in!
En vervolgens verbazen we ons dat ze zaken niet oppakken. Dus krijg je gelijk en dan doe je het maar weer zelf. Een cirkel die we zelf in stand houden.

Dus “bazen” van Nederland: laat los!! Daag ze uit, delegeer en geef ze verantwoordelijkheid en bevoegdheid. Dan komt u ook eens aan uw eigen taken en zaken toe. En u hoeft zich niet meer te verbazen dat ze het niet oppakken.
Geloof me het werkt, u ook?